Rok 1994 | Rząd Waldemara Pawlaka |

1. W polskim systemie pomocy społecznej podmiotami ją organizującymi są organy administracji rządowej, samorządowej, współpracując w tym zakresie z organizacjami społecznymi, związkami wyznaniowymi, stowarzyszeniami o charakterze charytatywnym, fundacjami, oraz osobami fizycznymi (art. 1 ust. 2 ustawy o pomocy społecznej).

2. Na koniec 1993 roku były w kraju 644 domy pomocy społecznej finansowane lub dofinansowywane z budżetu wojewodów na 67 372 miejsca, w tym 105 jednostek zgromadzeń zakonnych prowadzonych na podstawie art. 12 ust. 1 pkt 6 (to jest 16,3% ogólnej liczby domów) na 7634 miejsca (tj. 11,3% ogólnej liczby miejsc). Zgromadzenia zakonne są w zasadzie jedynym partnerem administracji rządowej w prowadzeniu domów pomocy społecznej o zasięgu ponadlokalnym (...)

3. Przepis art. 47 ustawy o pomocy społecznej nakłada na gminę obowiązek współdziałania z istniejącymi na jej terenie organizacjami samopomocowymi, realizującymi zadania z zakresu pomocy społecznej, w tym również z Kościołem Katolickim i innymi kościołami. Na mocy cytowanego wyżej przepisu również Minister Pracy i Polityki Społecznej został zobowiązany do udzielenia wsparcia finansowego organizacjom realizującym istotne zadania z zakresu pomocy społecznej. Realizując ustawę o pomocy społecznej, gminne ośrodki pomocy społecznej ściśle współpracują z organizacjami kościelnymi, zlecając im realizację niektórych zadań z zakresu pomocy społecznej, dotowanych z budżetu gminy.

4. Ze sprawozdań na 1993 r. nadesłanych do Ministerstwa przez wojewódzkie zespoły pomocy społecznej z terenu całego kraju wynika, że przekazały one w 1993 r. środki finansowe wielu organizacjom kościelnym (...)

5. (...) Na rzecz placówek dla osób najuboższych, prowadzonych przez Kościół Katolicki, wydatkowano z dotacji celowej Ministra Pracy i Polityki Socjalnej kwotę 8 951 mln zł [należy uwzględnić, że są to czasy przed denominacją złotego, 10 000 starych złotych to obecnie 1 zł - red.]. W kwocie tej mieści się 4 544 mln zł przeznaczone dla placówek prowadzonych przez Caritas oraz 4 407 mln zł dla zgromadzeń zakonnych, a także parafii rzymskokatolickich prowadzących działania na rzecz ludzi ubogich i bezdomnych (...)

6. Poza wymienionymi wyżej placówkami Caritas i zgromadzeń zakonnych w ramach dotacji celowej Ministra Pracy i Polityki Socjalnej dofinansowano wiele innych stowarzyszeń i fundacji katolickich (...)

7. Współpracę Ministerstwa Pracy i Polityki Socjalnej z organizacjami kościelnymi należy ocenić pozytywnie. Przedstawiciele Kościoła skrupulatnie przestrzegają warunków podpisanych umów i wywiązują się z przyjętych zobowiązań.

8. Wydaje się natomiast, iż nienależycie wykorzystuje się możliwości Kościoła w identyfikowaniu lokalnych zagrożeń. Kościół obecny wśród swoich parafian - rodzin może posiadać duże rozeznanie co do ich sytuacji materialnej i potrzeb. Współpraca z ośrodkami pomocy społecznej mogłaby niejednokrotnie zwiększyć skuteczność działań pomocy społecznej.

Rok 1993

• Dotacje dla placówek Caritas - razem 4  544 mln zł
• Dotacje Ministerstwa Pracy i Polityki Socjalnej dla zgromadzeń zakonnych - razem 4 407 mln zł
• Dotacje dla placówek Towarzystwa im. św. Brata Alberta - razem 10 857 mln zł. 

[Tezy na posiedzenie Komisji Wspólnej rządu i episkopatu, 1994 bez daty dziennej | źródło: Borecki Paweł, Janik Czesław (oprac.), Komisja Wspólna Przedstawicieli Rządu Rzeczypospolitej Polskiej i Konferencji Episkopatu Polski w archiwaliach z lat 1989-2010, Wydawnictwo Sejmowe, Warszawa 2011]

fot. PAP

Rok 2014| PortalPlock.pl: Rok ograniczenia wolności z obowiązkiem wykonywania prac społecznych - taki wyrok usłyszał ksiądz Jerzy Z., były dyrektor płockiego Caritas. Pozostali oskarżeni w związku z nieprawidłowościami w placówce zostali uniewinnieni. Wyrok jest nieprawomocny.

Zapadł wyrok w głośnym procesie duchownych i świeckich oskarżonych w związku z nieprawidłowościami finansowymi w Caritas Diecezji Płockiej, do których miało dochodzić w latach 2006-2008.

Akt oskarżenia wobec kilku osób, w tym dwóch księży - byłych szefów Caritas, płocka prokuratura skierowała w lutym ub. roku. Śledczy dopatrzyli się nieprawidłowości związanych z realizacją czterech projektów finansowanych ze środków Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych. Projekty dotyczyły m.in. aktywizacji zawodowej osób niepełnosprawnych, szkoleń i kursów dla takich osób, w sumie opiewały na kwotę blisko 16 mln zł. Caritas bronił się, że część tych pieniędzy została wykorzystana zgodnie z przeznaczeniem.

Nieprawidłowości w rozliczaniu środków z PFRON potwierdził też audyt zlecony przez biskupa płockiego Piotra Liberę (w latach, gdy dochodziło do nieprawidłowości, ordynariuszem diecezji był abp Stanisław Wielgus) (...) Wyrok jest nieprawomocny. Jak dowiedzieliśmy się od rzeczniczki płockiej prokuratury, Iwony Śmigielskiej-Kowalskiej, prokurator złożył już zapowiedź apelacji odnośnie wyroków dla obu księży. W przypadku osób świeckich zgodził się z oceną sądu.

Z kolei rzeczniczka płockiej Kurii, Elżbieta Grzybowska, podkreśla, że Kuria nie jest stroną ani w postępowaniu karnym, ani cywilnym w związku z nieprawidłowościami w Caritas, dlatego "ewentualny wyrok w przedmiotowej sprawie nie będzie w żaden sposób dotyczył (obciążał) Diecezji Płockiej. Caritas jest samodzielną osobą prawną zaciągającą zobowiązania na własny rachunek" (portalplock.pl, 11.06.2014).